Θέση για το ζήτημα των αλλαγών στο μάθημα των θρησκευτικών και τις αντιδράσεις που έχουν προκύψει πήρε ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας, Γαβριήλ, με άρθρο-παρέμβαση επί του θέματος στην εφημερίδα «Καθημερινή».

«Πολλά έχουν γραφτεί και περισσότερα έχουν ειπωθεί για την προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου, συγχρόνου μαθήματος των Θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πρόκειται για ένα θέμα που συνιστά και την αφορμή για να αναδειχθούν οι παθογένειες του σχολείου της εποχής μας, οι πρόχειρες προσεγγίσεις αλλά και η ιδεολογικοποίηση του ρόλου της Εκκλησίας μέσα στην κοινωνία.

Ορισμένοι πιστεύουν πως η Ιερά Σύνοδος δεν δικαιούται να έχει κανένα λόγο στα τεκταινόμενα της παιδείας ή και σε άλλα σύγχρονα ζητήματα της κοινωνίας μας. Μία επίσης μεγάλη ομάδα υποστηρίζει ότι ο λόγος και οι παρεμβάσεις της Εκκλησίας πρέπει να γίνονται με πιο επιθετικό τρόπο και με μεγαλύτερο σθένος. Μακάρι να συνοψίζονταν στα παραπάνω τα προβλήματα στην εκπαίδευση. Εχω την απόλυτη βεβαιότητα πως η διοικούσα Εκκλησία θα έκανε την υπέρβαση για το καλό των παιδιών μας.

Ομως δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Αυτό που συνιστά απόλυτη προτεραιότητα είναι να δημιουργηθεί ένα αναβαθμισμένο μάθημα, το οποίο θα κρατά υψηλό το ενδιαφέρον των μαθητών και θα προσφέρει τα μέσα στους διδάσκοντες καθηγητές να αναπτύξουν τις πτυχές όχι μόνο της Ορθοδοξίας, αλλά και των υπολοίπων θρησκειών, μονοθεϊστικών ή μη. Αλλωστε, οι ανάγκες και οι προκλήσεις των τελευταίων ετών προσφέρουν πλούσια επιχειρήματα για την ορθή γνώση της θρησκείας, για τον παγκόσμιο ρόλο της και κυρίως για τη συμβολή της στην επικράτηση της ειρήνης και της προόδου. Κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει την πραγματικότητα:

Για ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων παγκοσμίως, κυρίαρχο στοιχείο του αυτοπροσδιορισμού τους είναι οι θρησκευτικές τους παραδόσεις, τα έθιμά τους, η γλώσσα και ο πολιτισμός τους.

Σε μια εποχή απίστευτης ταχύτητας στην ενημέρωση, δικτύωσης και επικοινωνίας, η ελλιπής γνώση του ρόλου της θρησκείας και οι διάφορες λανθασμένες ερμηνείες που συχνά της δίδονται, σκοπίμως ή μη, προκαλούν τα φαινόμενα της τρομοκρατίας, του φανατισμού, της υποτίμησης της γυναίκας και των φυλετικών και άλλων διακρίσεων.

Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη θεραπείας των παραπάνω φαινομένων που ενίοτε προκαλούνται από την «ανάγνωση» της θρησκείας μέσα από παραμορφωτικούς φακούς που αγνοούν την πραγματική ουσία της.

Αυτό μπορεί να το επιτύχει ένα σύγχρονο πρόγραμμα σπουδών, το οποίο θα προσφέρει γνώσεις, αλλά κυρίως θα ενθαρρύνει την κριτική σκέψη και θα καλλιεργεί τις μορφωτικές αξίες στους μαθητές και τις μαθήτριες.

Δεν είναι όμως το μόνο πρόβλημα της παιδείας μας τα Θρησκευτικά. Είναι πασιφανές πως η συζήτηση γύρω από το μάθημα έχει αναδείξει τα βαθύτερα αδιέξοδα της χαμηλής παιδείας και των κενών που αυτή έχει αφήσει ως κληρονομιά σε πολλούς αποφοίτους των σχολείων μας. Οταν καταστρέφονται αίθουσες, περιουσίες του Δημοσίου, ευτελίζονται συνειδήσεις και καταδικάζονται τα παιδιά για τις σεξουαλικές ή ιδεολογικές τους προτιμήσεις, τότε ποια παιδεία έχουμε δημιουργήσει; Πόσο ολοκληρωμένος είναι ένας άνθρωπος όταν δεν στηρίζεται αφενός στις εξελίξεις, την τεχνολογική πρόοδο αλλά δεν έχει ως οδηγό τις αρχές του Ευαγγελίου;

Πώς θα μάθω να σέβομαι τον άλλον αν δεν τον αγαπήσω, αν δεν δω στο πρόσωπό του το πρόσωπο του Ιησού Χριστού που σαρκώθηκε και θυσιάστηκε για τη δική μας σωτηρία; Ολα αυτά θα μπορούσε κάποιος να τα απαξιώσει στη λογική της ανεξιθρησκίας. Ομως κι αυτή από τον Χριστιανισμό γεννήθηκε και τις αξίες και αρχές του πρεσβεύει και αντιμάχεται.

Ηρθε ο καιρός να ανοίξουμε έναν ουσιαστικό διάλογο για την παιδεία στο σύνολό της. Χωρίς κομματικές προσεγγίσεις και ιδεοληψίες. Αν θέλουμε να μην οδηγηθούμε ποτέ ξανά στην κρίση των τελευταίων ετών, έχουμε χρέος να αναμορφώσουμε την εκπαίδευση, να την εμπλουτίσουμε με όλα τα σύγχρονα ρεύματα και να αφήσουμε τη γνώση να δημιουργήσει ελεύθερα σκεπτόμενους ανθρώπους, οι οποίοι ακόμα και όταν θα φτάνουν να αρνούνται τον Θεό, να το κάνουν ύστερα από βαθιά μελέτη και γνωριμία μαζί Του.

Ο Χριστιανισμός όταν ιδωθεί με το πραγματικό του νόημα, είναι εκείνος που μας επιτρέπει όλα τα παραπάνω. Η παιδεία μας είναι το μεγάλο στοίχημα για τις δεκαετίες που έρχονται.

Και ένα τελευταίο σημείο. Γίνεται διαρκώς λόγος για τα εκπαιδευτικά εγχειρίδια του μαθήματος, τα νέα βιβλία, όταν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τη θέση των βιβλίων έχουν υποκαταστήσει οι υπολογιστές και οι ταμπλέτες, όταν τα παιδιά μαθαίνουν να μελετούν μέσα από προτεινόμενη βιβλιογραφία χωρίς τους ασφυκτικά οριοθετημένους περιορισμούς των βιβλίων. Μήπως τα βιβλία και η συγγραφή τους εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα, κυρίως οικονομικού χαρακτήρα;

Ηρθε ο καιρός να δούμε την αλήθεια κατάματα. Εχουμε ανάγκη για ένα νέο σχολείο που θα προσφέρει γνώσεις μέσα από τις σύγχρονες τεχνολογίες, θα καλλιεργεί το κριτικό πνεύμα στους μαθητές και θα δημιουργεί ολοκληρωμένους ανθρώπους με αρχές, ευγενείς, πρόθυμους στις αλλαγές και έτοιμους να συνεργαστούν για το καλό των πολλών και της κοινωνίας. Εχουμε ανάγκη από ανθρώπους ευτυχείς που θα μπορούν να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις των καιρών με πυξίδα την πρόοδο και την ανάπτυξη σε εσωτερικό και κοινωνικό επίπεδο. Λέει άλλωστε και στο Ευαγγέλιο: «γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιω. 8,32)».

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.

3 Σχόλια

Νεότερο
Καλύτερο Νεότερο Παλαιότερο
1
Ουρανοδρόμος

"Πρόσεχε, παιδί μου, πολύ τους αιρετικούς. Αυτού όπου είσαι είναι ξένες φυλές και γλώσσες... Μην ομιλείς διόλου με αυτούς, διότι μολύνεται η καθαρά σου ψυχή από τα βλάσφημα λόγια τους. Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας τους έχει χωρίσει"

"Οι Μασώνοι πολλά σκέπτονται και πολλά θέλουν να κάμουν, αλλ' εάν επιτρέψη ο πάντων Κύριος. Χωρίς το θέλημά Του, είπε, μήτε τρίχα δεν πέφτει, μήτε φύλλο. Αυτός θα διασκέδαση τας βουλάς αυτών..."

Γέροντος ΙΩΣΗΦ του Αγιορείτου, † 1959

2

Ευτυχώς που η επιβίωση της Εκκλησίας δεν εξαρτάται από τους διοικητικούς εκπροσώπους της... Άλλωστε οι μεγαλύτερες αιρέσεις στην ιστορία της, από τους υψηλόβαθμους "καριερίστες" εκπροσώπους της προήλθαν. Όπως φυσικά και οι μεγαλύτεροι άγιοι ...που μαρτύρησαν από την ασχετοσύνη και τον καιροσκοπισμό των συνεπισκόπων τους.
Καλά, είδε τα ΝΠΣ, τους "φακέλλους Θρησκευτικών" που δεν είναι φάκελλοι αλλά βιβλία με αχταρμά πηγών τύπου λαϊκής αγοράς ( "διαλιέχτε" ) και δεν διαπίστωσε την σχετικοποίηση και την υποβάθμιση της Εκκλησίας σε Θρησκεία , την εξίσωσή της με το Ισλάμ, τον Ιουδαϊσμό,το Βουδισμό, την ειδωλολατρία κλπ. Δεν καταλαβαίνει ότι ακυρώνει την ίδια του την πίστη και την υπόστασή του ως κληρικός .... Από που διαπίστωσε ότι αρέσει αυτό το "μόρφωμα" στα παιδιά? Πώς διαπίστωσε ότι καλλιεργείται η κριτική τους σκέψη? Ακόμα καλά καλά δεν έχουν εφαρμοστεί κι έβγαλε και συμπεράσματα....Τρικυμία εν κρανίω ή σκοπιμότητα.... ???????
Όσο μιλάει για το θέμα αυτό εκτίθεται στο ποίμνιο του... εκτός κι αν δεν τον ενδιαφέρει η γνώμη του ποιμνίου ...αλλά των λύκων. Ευτυχώς που στην Ορθοδοξία δεν υπάρχει αλάθητο .Τον φαντάζεστε Πάπα ή ...Αρχιεπίσκοπο????

3

ένα σύντομο σχόλιο για τον αρθρογράφο.
έχετε φτιάξει μια όμορφη σούπα με λίγο απ΄όλα για να ηχείτε ευχάριστα στα αυτιά αυτών που σας στηρίζουν αλλά και στης εποχής μας το πνεύμα. Πρόοδος, τεχνολογία, βιβλία, αμφισεξουαλικότητα, ανεξιθρησκεία, χριστιανισμός, θρησκείες! Αγνοείτε στην ουσία τους και στο βίωμά τους την οντολογική αλήθεια και την εν πνεύματι Ζωή, με πρώτιστο το μείζον διακύβευμα που είναι η σωτηρία της ψυχής και η ομοίωση στον Χριστό. Δεν υπάρχει χώρος για περισσότερα σχόλια. Ελπίζω η ανωνυμία μου να σας ωθήσει σε μια ταπεινή έρευνα αυτογνωσίας με την βοήθεια έμπειρου νηπτικού πνευματικού.
καλή δύναμη.! και συνέχεια!
ΑΦ