Κλήμης ὁ θεῖος, ἐν μεταρσίῳ στύλῳ, ἀρθεὶς ἀνέπτη, πρὸς μονὰς οὐρανίους. Κλήμης Ἰανουαρίου θᾶνεν εἰκοστῇ ἕκτῃ, γέρας ἀρετῶν, Γερμανὸς γεραιρέσθω, ὡς τῶν γεηρῶν, λελοιπὼς πᾶσαν τέρψιν.

Ὁ ΟΣΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ (26/1 καί 1/5) ἐγεννήθη στήν Ἀθήνα τόν Ια´αἰώνα, ἀπό πλουσίους γονεῖς. Νεότατος άφησε την οικογένειά του στο κλεινόν άστυ κι έβαλε μετάνοια στην Μονή Ασωμάτων ή του Συμβούλου, στον περίφημο για την αρετή του Γέροντα Μελέτιον. Με την σοφή καθοδήγηση του Γέροντός του, ο Κλήμης ανεδείχθη πρωταθλητής της ασκήσεως και ακάματος εργάτης των αρετών. Ο Όσιος αγαπούσε να προσεύχεται σε ερημικήν τοποθεσίαν, έξω της Μονής. Κάποια μέρα σε κάποιαν από αυτές τις εξόδους του τον ακολούθησε ο μοναχός Ιάκωβος και τον είδε την ώρα της προσευχής του υπερυψωμένον έναν πήχυ από το έδαφος! Συγκλονισμένος επέστρεψε και διηγήθηκε το θαύμα στην Αδελφότητα οι Οποίοι άρχισαν να τιμούν ως Άγιον τον Κλήμη. Φοβούμενος, εκείνος, ορθώς το φοβερόν πάθος της οιήσεως και θέλοντας να αποφύγη τον θαυμασμό και τις τιμές των συμμοναστών του, ζήτησε την ευλογία του γέροντος, έφυγε και κατέφυγε στο μικρό κοινόβιο που βρισκόταν στο Σαγμάτιον Όρος της Βοιωτίας. Κατοίκησε απόκρημνο μικρό σπήλαιον κοντά στην Μονή, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα. Εκεί αύξησε την ένταση και τους ρυθμούς της ασκήσεώς του!.. Χαρακτηριστικώς ο βιογράφος του μας λέγει: «Ἔμεινεν ἐν τῷ ὑψηλῷ, ἐν στενοτάτω στύλω, τάς φοράς τῶν ἀνέμων καί καυμάτων καί ὄμβρων γενναίως ὑποφέρων πάση κακουχία καί θλίψη καί στενοχωρία, τῷ Θεῷ προσομιλῶν». Η φήμη και το πλήθος των θαυμάτων του έφθασαν μέχρι την Κωνσταντινούπολη, όπου ο αυτοκράτωρ Αλέξιος Κομνηνός –θέλοντας να τιμήση την Μονή Σαγματά και τον Όσιον Κλήμεντα– δώρισε με χρυσόβουλο τεμάχιον του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.
Λίγα χρόνια αργότερα την 26ην Ιανουαρίου του 1111 ο Όσιος Κλήμης εκοιμήθη εν Κυρίω, αναπαυόμενος από τους πολλούς κόπους των ασκητικών αγώνων του. Οι πατέρες της Μονής ενεταφίασαν το σεπτό σκήνωμά του στην άκρη του Σαγματίου Όρους, εκέι όπου μέχρι σήμερα βρίσκεται ο τάφος του, προστατευόμενος από νεόδμητο παρεκκλήσιο αφιερωμένο εις εκείνον. Η Τιμία Κάρα του Οσίου Κλήμεντος -ακένωτος πηγή θαυμάτων και αγιασμού- είναι αποθησαυρισμένη στην Μονή του.
-Ὅσιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

Ὁ ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ (26/1) ἦτο ἀσκητική μορφή τῆς ὀθωμανοκρατίας, εἰς τήν Βοιωτίαν. Ὁ συναξαριστής του μας ἔχει διασώσει ἐλάχιστα στοιχεῖα γιά τήν καταγωγή καί τήν δράση του.
Ἐγεννήθη τό 1480 καί λίαν συντόμως ἀνεδείχθη ἄοκνος ἐργάτης τοῦ θείου λόγου. Πληροφορίες γιά τούς ἀσκητικούς ἀγῶνες του, μᾶς διασώζει ὁ συναξαριστής τοῦ Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Δομβοΐτου, τοῦ ἄλλου μεγάλου ἀσκητοῦ τῆς βοιωτικῆς γῆς, ὁ ὁποῖος τόν ἀποκαλεῖ «πνευματέμφορον» κι «ἐκλεκτόν δοχεῖον» τῶν δωρεῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ Ὅσιος Γερμανός ἐχρημάτισε πνευματικός πατήρ τοῦ Ὁσίου Σεραφείμ. Ἡ καλλιέργεια τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ, τόν κατέστησε φωτεινόν καθοδηγητήν, διδάσκαλον τῶν συνασκητῶν του στήν Ἱεράν Μονήν Σαγματᾶ, αὐτόν τόν πόλον ἕλξεως που περέλαβεν ἀπό τούς προκατόχους συναθλητάς του -ὅπως ὁ Ὅσιος Κλήμης- τό παράδειγμα τῶν ὁποίων προσεπάθησε νά ἀκολουθήσῃ καταλεπτῶς. Ἐτελειώθη ἐν εἰρήνῃ τό 1540. Ἡ Μνήμη του τιμᾶται ταυτοχρόνως μέ τόν προγενέστερόν του συναθλητήν καί προκάτοχόν του Ὅσιον Κλήμην, τήν 26ην Ἰανουαρίου.
-Ὅσιε τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν.

Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ’.
Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ…
Τους εν ασκήσει φαεινούς και ουρανόφρονας, και του Χριστού ως αληθώς θείους θεράποντας, Κλήμεντα και Γερμανόν ανευφημήσωμεν, ούτοι γαρ ως ποταμούς ιάματα βρύουσι, τοις θερμώς τοις λειψάνοις αυτών πελάζουσι, και κραυγάζουσι, χαίρε ζεύγος αγιόλεκτον.

Ὁ Οἶκος
Άγγελοι τη ασκήσει, Θεοφόροι δειχθέντες, πορεύετε ημίν τας ελλάμψεις θεόθεν και τας γε αειφώτους μαρμαρυγάς της αρετής και του θείου φωτός την καλλονή· διό και κραυγάζομεν, τοιαύτα μεγαλοφώνως:
Χαίρε Κλήμη, ασκητών καλλονή
Χαίρε Γερμανέ, φυτόν αειθαλές
Χαίρε μοναζόντων το εγκαλλώπισμα
Χαίρε Βοιωτίας το αγαλλίαμα
Χαίρετε φωσφόροι και λαμπτήρες αείφωτοι
Χαίρετε καλλονής Παραδείσου επόπται
Χαίρετε κρουνοί των θαυμάτων αέναοι
Χαίρετε φαιδροί μαργαρίται θείοι
Χαίρετε των εν βίω ακέστορες
Χαίρε ζεύγος αγιόλεκτον.

Ἀπολυτίκιον Ήχος α’.
Τον πλούτον και την δόξαν του ματαίου αιώνος εμίσησας θεόφρον, οσιώτατε Κλήμη και όρος κατέλαβες τραχύ, εν ω προσομίλεις τω Θεώ, διά τούτο συνελθόντες, επαξίως ευφημούμεν σε: δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου πάσιν ιάματα.

Ἐ μ μ α ν ο υ ή λ Μ ε λ ι ν ό ς
Θεολόγος Συγγραφεύς
Διευθυντής τῆς Βιβλιοθήκης
τῆς Ἱερᾶς Συνόδου
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.