Σ’ όλη του τη ζωή, όποτε καθόταν στο εργόχειρό του, ο αββάς Αρσένιος είχε ένα πανί στον κόρφο του, για (να σκουπίζει) τα δάκρυα που έτρεχαν συνεχώς από τα μάτια του.

Βλέποντας αυτό το πράγμα ο ξακουστός ανάμεσα στους μοναχούς (αββάς) Ποιμήν, του έλεγε:
– Είσαι μακάριος, Αρσένιε, γιατί δεν θα έχεις ανάγκη από δάκρυα στην άλλη ζωή, μια και πένθησες για τον εαυτό σου σ’ αυτόν τον κόσμο.

***

Ο αββάς Μάρκος ρώτησε τον αββά Αρσένιο:
– Γιατί είναι μερικοί καλοί άνθρωποι, που, όταν πεθαίνουν, η ψυχή τους χωρίζεται από το σώμα με πολλή θλίψη και με μεγάλο σωματικό βασανισμό;

Και εκείνος αποκρίθηκε:
– Για να πάνε εκεί καθαροί, αφού αλατιστούν εδώ με το αλάτι (της ταλαιπωρίας αυτής και γίνουν έτσι πιο άξιοι).

***

Ο αββάς Αρσένιος είπε:
– Αν ζητήσουμε τον Θεό θα μας φανερωθεί· και αν Τον κρατήσουμε, θα μείνει μέσα μας.

Από τον «Μικρό Ευεργετινό», έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.