Αφού ο άγιος Αυξέντιος έφτασε στα ερημικότερα μέρη της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας, ανέβηκε στην πλαγιά του όρους το οποίον καλείται Οξεία και το οποίο απέχει δέκα μίλια από την Χαλκηδόνα.

Εκεί έμενε σε μια πέτρα.

Μετά από λίγο καιρό ανέβηκαν εκεί μερικά παιδιά, τα οποία έκλαιγαν με πικρά δάκρυα, γιατί έχασαν τα ζώα τους, και όταν είδαν τον δίκαιον φοβήθηκαν.

Ο όσιος Αυξέντιος ήταν ντυμένος με τρίχες και δέρματα, μιμούμενος τον Ιωάννη Βαπτιστή.

Και ο όσιος είπε σ’ αυτά με ήρεμη φωνή:
– Μη φοβάστε, παιδιά μου· πηγαίνετε προς την αριστερή πλευρά του βουνού και θα βρείτε τα ζώα σας.

Όταν δε τα παιδιά πήγαν και τα βρήκαν, φανέρωσαν στους γονείς τους και σε άλλους γείτονες αυτό που συνέβη με τον Μέγα Αυξέντιο.

Εκείνοι, τότε, ανέβηκαν αμέσως στο όρος, και τον παρακάλεσαν να προσευχηθεί στον Θεό υπέρ αυτών, και αυτοί για χάρη του του έκτισαν μικρό κελλί κοντά στην κορυφή του βουνού.

Έξω δε από το κελλί έκτισαν άλλο μικρότερο, όσον ένα κλουβί, μέσα στο οποίον έκλεισε τον εαυτόν του, ψάλλοντας αυτά που λέει ο Ψαλμός:
«Εγενήθην ωσεί στρουθίον μονάζον επί δώματι» (Ψαλμ. ρα’ 8).

Διασκευή από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Φεβρουάριος, τόμος 2ος.

Πηγή: pemptousia.gr (Διασκευή, επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.