Για να διατηρήσομε την ενότητά μας, θα πρέπει να κάνομε υπακοή στην Εκκλησία, στους επισκόπους της.

Υπακούοντας στην Εκκλησία, υπακούομε στον ίδιο τον Χριστό.

Ο Χριστός θέλει να γίνομε μία ποίμνη με έναν ποιμένα.

Να πονάμε για την Εκκλησία.

Να την αγαπάμε πολύ.

Να μη δεχόμαστε να κατακρίνουν τους αντιπροσώπους της.

Στο Άγιον Όρος το πνεύμα που έμαθα ήταν ορθόδοξο, βαθύ, άγιο, σιωπηλό, χωρίς έριδες, χωρίς καυγάδες και χωρίς κατακρίσεις.

Να μην πιστεύουμε τους ιεροκατηγόρους.

Και με τα μάτια μας να δούμε κάτι αρνητικό να γίνεται από κάποιον ιερωμένο, να μην το πιστεύουμε, ούτε να το σκεφτόμαστε, ούτε να το μεταφέρομε.

Το ίδιο ισχύει και για τα λαϊκά μέλη της Εκκλησίας και για κάθε άνθρωπο. Όλοι είμαστε Εκκλησία.

Όσοι κατηγορούν την Εκκλησία για τα λάθη των εκπροσώπων της, με σκοπό δήθεν να βοηθήσουν για τη διόρθωση, κάνουν μεγάλο λάθος.

Αυτοί δεν αγαπούν την Εκκλησία, ούτε βέβαια τον Χριστό.

Τότε αγαπάμε την Εκκλησία, όταν με την προσευχή μας αγκαλιάζομε κάθε μέλος της και κάνομε ό,τι κάνει ο Χριστός.

Θυσιαζόμαστε, αγρυπνούμε, κάνομε το παν, όπως Εκείνος, ο οποίος «λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει».

Να προσέχομε και το τυπικό μέρος.

Να ζούμε τα μυστήρια, ιδιαίτερα το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Σ’ αυτά βρίσκεται η Ορθοδοξία. Προσφέρεται ο Χριστός στην Εκκλησία με τα μυστήρια και κυρίως με την Θεία Κοινωνία.

Απόσπασμα από το βιβλίο, Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, «Βίος και Λόγοι», έκδοση Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής Χανιά.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.