Επειδή πολλά ακούγονται τελευταία για το αν υπάρχουν ή όχι αγγελικές δυνάμεις, που υπάρχουν στον ουρανό και που πολλοί τις ταυτίζουν ή τις εξομοιώνουν με περίεργες οντότητες οι οποίες «ζουν ανάμεσά μας», ας δούμε ποια θέση λαμβάνει η Εκκλησία μας και πώς ακριβώς αντιμετωπίζεται αυτό το θέμα από την ορθόδοξη παράδοσή μας.

Είναι γεγονός ότι τη λέξη «άγγελος», που ως όρος στα ελληνικά σημαίνει αυτός που μεταφέρει το άγγελμα, την είδηση, χρησιμοποίησαν οι λεγόμενοι Εβδομήκοντα, (οι μεταφραστές, δηλαδή, της Παλαιάς Διαθήκης), για να αποδώσουν την εβραϊκή λέξη «μαλ ακ», που σημαίνει αγγελιαφόρος, υπηρέτης.

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, οι άγγελοι είναι «αι στρατιαί», η αυλή του Θεού, όντα πνευματικά, ισχυρά, ευφυή, άγια, λογικά, απεσταλμένοι του Θεού στους ανθρώπους και στα έθνη· ανακοινώνουν το θέλημα του Θεού, βοηθούν στην εκτέλεσή του και εμφανίζονται στους ανθρώπους και τους καθοδηγούν. Και οι άγγελοι υποβλήθηκαν σε δοκιμασία και όσοι έσφαλαν ξέπεσαν· οι τελευταίοι αυτοί ταυτίστηκαν αργότερα με τα πνεύματα του κακού, τους δαίμονες ή διαβόλους. Μόνο η εβραϊκή αίρεση των Σαδουκαίων δεν παραδεχόταν την ύπαρξη των αγγέλων και των δαιμόνων και γενικά των πνευμάτων.

Είναι αλήθεια, ότι η χριστιανική θεολογία εμβάθυνε στη μελέτη των αγγέλων και της φύσης τους, ιδιαίτερα τον 12o και τον 13o αι. με την λεγόμενη σχολαστική θεολογία και καθόρισε ακριβώς ότι οι άγγελοι είναι πλάσματα πνευματικά, ασώματα, καθαρά πνεύματα, που απολαμβάνουν την όψη του Θεού (οι αγαθοί, βέβαια). 

ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;

Σύμφωνα με την ορθόδοξη χριστιανική αντίληψη, οι άγγελοι είναι πλάσματα του Θεού. Είναι ασώματοι και πλάστηκαν πριν από τη δημιουργία του υλικού κόσμου. Έργο τους είναι η ακατάπαυστη δοξολογία του Θεού και η διακονία των ανθρώπων αλλά και των εθνών. Δεν είναι πανταχού παρόντες, όπως είναι ο Θεός, μπορούν όμως να κινούνται εύκολα από τόπο σε τόπο. Ο αριθμός τους είναι πολύ μεγάλος και –σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση- κάθε πιστός από την ώρα του βαπτίσματος έχει το φύλακα άγγελό του. Παρόλο που είναι ασώματοι, συχνά εμφανίζονται με μορφή ανθρώπου, έχουν φτερά, μιλούν, τρώνε κτλ.
Λένε πως οι άγγελοι, από τη φύση τους, είναι ελεύθεροι να διαλέγουν το καλό ή το κακό, αλλά βοηθούμενοι από τη Θεία Χάρη μένουν διαρκώς πιστοί στο καλό και ζουν μακριά από κάθε αμαρτία. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στη Δευτέρα Παρουσία θα συνοδεύεται από αγγέλους.
Η δύναμή των αγγέλων είναι πολύ μεγάλη και αυτοί που βρίσκονται επικεφαλής λέγονται αρχάγγελοι (Γαβριήλ, Μιχαήλ κ.ά.). Απολαμβάνουν με όλους τους αγίους την ουράνια χαρά και μακαριότητα και μπορούν και αυτοί, όπως και οι άγιοι, να μεσιτεύουν για μας στο Θεό. Χαίρονται για τη μετάνοια των αμαρτωλών και βοηθούν τους ασεβείς να σωθούν. Άγγελοι παραλαμβάνουν τις ψυχές των ευσεβών μετά το θάνατο, για να τις οδηγήσουν στη βασιλεία των ουρανών.
Κατά το Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη οι άγγελοι χωρίζονται σε 3 τάξεις με τρία τάγματα η καθεμιά (αρχίζοντας από την ανώτερη): α) Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι. β) Κυριότητες, Εξουσίες, Δυνάμεις. γ) Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι.

ΠΟΙΟΙ ΗΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ

Ένας από τους Αρχάγγελους που αναφέρονται στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη είναι και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Στην Παλαιά Διαθήκη μνημονεύεται ως ο φύλακας άγγελος του ιουδαϊκού λαού, ενώ στην χριστιανική παράδοσή μας απεικονίζεται ως στρατιώτης με δόρυ ή ξίφος.

Το όνομα Μιχαήλ (εβραϊκά Μικαέλ = τις ως ο Θεός;) είναι όνομα το οποίο αναφέρεται μεν στην Παλαιά Διαθήκη ως ο άγγελος φύλακας του Ισραήλ, αλλά και στην Καινή Διαθήκη, όπως και σε διάφορα άλλα απόκρυφα κείμενα.
Η λατρεία του Αργάγγελου Μιχαήλ στη χριστιανική Εκκλησία είναι αρκετά παλιά. Αναφέρονται σ’ αυτόν πολυάριθμοι θρύλοι, ιδίως στη Δύση, όπως η εμφάνισή του στο όρος Γάργανον (Ιταλία), στο μαυσωλείο του Αδριανού στη Ρώμη (που γι’ αυτό ονομάστηκε Φρούριο Σαντ’ Άντζελο = Αγίου Αγγέλου), στη Νορμανδία (Γαλλία) κ.ά.

Η χριστιανική εικονογραφία τον απεικονίζει ως Ρωμαίο στρατιώτη με πύρινο σπαθί ή κοντάρι, σαν φύλακα του Παραδείσου, αρχηγό των ουράνιων στρατιών, ζυγιστή των ψυχών κατά την Ημέρα της κρίσης, νικητή του δράκοντα (Σατανά), σύμφωνα με την αφήγηση της Αποκάλυψης (ιβ’ 7-10). Μαζί με τον αρχάγγελο Γαβριήλ ονομάζονται Ταξιάρχες – ως αρχηγοί των επουράνιων ταγμάτων – και εορτάζονται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 8 Νοεμβρίου.

Ένας άλλος από τους αρχάγγελους του Θεού, που αναφέρεται στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη (Δανιήλ Η’ 15-27, Λουκ. Α’ 11-19 και 26-38) είναι και ο Γαβριήλ. Το όνομά του στα εβραϊκά σημαίνει «άνθρωπος του Θεού» ή «ισχύς του Θεού». Ο ίδιος λέει στο Ζαχαρία (πατέρα του Προδρόμου): «Εγώ ειμί Γαβριήλ ο παρεστηκώς ενώπιον του Θεού».

Η Αγία Γραφή παρουσιάζει πάντα τον Γαβριήλ ως απεσταλμένο του Θεού, για να εξαγγείλει στους ανθρώπους τις αποφάσεις του για τη σωτηρία «του γένους των ανθρώπων».

Αν ανατρέξουμε στην Παλαιά Διαθήκη, θα δούμε ότι ο Γαβριήλ εξηγεί στο Δανιήλ το όραμά του και του αναγγέλλει τον καιρό της έλευσης του Μεσσία, ενώ στην Καινή Διαθήκη φέρνει το μήνυμα της γέννησης του Προδρόμου στο Ζαχαρία και ευαγγελίζεται στη Θεοτόκο τη γέννηση του Χριστού.

Η παρουσία του Γαβριήλ στο έργο που επιτελεί ο Θεός για τον άνθρωπο θεωρείται από τις σπουδαιότερες αγγελοφανίες. Το θέμα αυτό, για όσους δεν γνωρίζουν, απηχεί και η παράδοση του ισλαμισμού, σύμφωνα με την οποία ο άγγελος Γαβριήλ υπαγόρευσε στον Μωάμεθ το κείμενο του Κορανίου.

Μεταξύ των πολυπληθών επεισοδίων που αποδίδονται στον Γαβριήλ, όπως ήδη αναφέραμε, αξιοσημείωτα είναι το μήνυμα που έφερε στον Ζαχαρία για τη γέννηση του Πρόδρομου Ιωάννη και στη Μαρία για τη γέννηση του Ιησού Χριστού. Η χριστιανική παράδοση τοποθέτησε τον Γαβριήλ μεταξύ των αρχαγγέλων και θέσπισε προς τιμήν του πολλές γιορτές (συνάξεις). Γνωστότερη όλων είναι η σύναξη στις 8 Νοεμβρίου προς τιμήν των Μιχαήλ και Γαβριήλ. Τελείται τότε «η σύναξις των αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών αγίων ασωμάτων ουρανίων ταγμάτων». Αλλά γιορτάζεται και την επομένη του Ευαγγελισμού (26 Μαρτίου), στις 11 Ιουνίου και στις 13 Ιουλίου.

Μη λησμονήσουμε να πούμε, ότι η θρησκευτική τέχνη της ορθόδοξης Εκκλησίας τον παριστά στις εικόνες μόνο του ή με άλλα πρόσωπα στις σύνθετες παραστάσεις. Συνηθισμένη θέση της εικόνας του είναι σε μια από τις πλάγιες θύρες του Ιερού ως φύλακα του αγίου βήματος.

Το πόσο σοβαρά έλαβαν υπόψη τους το θέμα των Αρχαγγέλων οι λαοί, είναι το γεγονός ότι, για παράδειγμα, το 1341 κόπηκε ένα χρυσό νόμισμα από τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο ΣΤ’ το οποίο εικονίζει τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, όρθιο πάνω σε έναν δράκο να κρατά τον θυρεό της Γαλλίας! Κι αυτό λέει πολλά. 

 

mixail1.jpg

mixail2.jpg

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.