Παπαχαράλαμπος Διονυσιάτης

«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

“Ευχή της Εκκλησίας”

Την άλλην ημέρα, αφού εκοινώνησε, αναμένει νηφάλια αλλά και με σχετικήν αγωνίαν την ώραν της εξόδου.

Γνωρίζει ο Γέροντας ότι ήδη «τα πάντα τετέλεσται» (Ματθ. Κς΄ :1). Μένει πλέον να παραδώση, ως παρακαταθήκην στα τέκνα του, τις τελευταίες συμβουλές. Καλεί ένα έκαστον ξεχωριστά. Φθάνει η σειρά του παπα-Χαράλαμπου. Τον καλεί ιδιαιτέρως και του λέγει:

Παπα-Χαράλαμπε, μ᾿ ακούς;
Σ᾿ ακούω, Γέροντα.
Να κόψης την μέριμνα.

Βάζει μετάνοια ο παπα-Χαράλαμπος και φεύγει. Πριν όμως βγη έξω, ακούει ξανά:

Παπα-Χαράλαμπε, έλα μέσα.
Τι θέλεις, Γέροντα;
Να κόψης την μέριμνα.
Ξανά μετάνοια και φεύγει. Αλλά και πάλιν εκ τρίτου.

Παπα-Χαράλαμπε, έλα εδώ.
Τι θέλεις, Γέροντα;
Μάκουσες τι είπα; Να κόψης τη μέριμνα!
Αυτό έμεινε ανεξίτηλο στον παπα-Χαράλαμπον ως παρακαταθήκη σ᾿ όλην του την ζωήν. Ύστερα απ᾿ αυτά, παρέδωκεν ο άγιος Γέροντας την ψυχήν εις χείρας Θεού. Έμεινε πλέον στα τέκνα του το πένθος βαρύ. Μετρίασμα του πένθους, η παρουσία του ισάμιλλου συνασκητού του, δηλ. του Γ. Αρσενίου. Ο Γ. Αρσένιος, ναί μεν δεν είχε μεγάλο διδακτικό χάρισμα, είχεν όμως το καλό παράδειγμα, το αγωνιστικό φρόνημα, την χάριν να παρηγορή τους νεωτέρους και ασθενεστέρους.

«Μη λυπήσαι υπερμέτρως διά τίποτε.

Άφησέ τα όλα εις τον Θεόν.

Εκείνος γνωρίζει το συμφέρον μας από ημάς καλύτερα.

Με τας σκέψεις και την μέριμναν περισσότερον καταστρέφεσαι παρά οπού διορθώνεις τα κακώς γενόμενα.

 

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.