Την ίδια εποχή έγιναν προσυνοδικές διασκέψεις με σκοπό την προετοιμασία μιάς νέας Πανορθοδόξου Συνόδου, και ανάμεσα στα θέματα υπήρχαν πολλές προτάσεις αντίθετες με την Ορθόδοξη παράδοση.

Όταν ο Γέροντας τα πληροφορήθηκε αυτά, ανησύχησε πολύ και μιλούσε με πόνο ψυχής. «Καταλαβαίνετε τι πάει να γίνη; έλεγε. Θα φύγη η παράδοση και θα μείνει η παράβαση! Καταλαβαίνετε πόσο σοβαρό είναι αυτό; Είναι σαν να βγάζουμε από το σπίτι ένα τούβλο. Εκείνη την στιγμή φαίνεται ότι δεν παθαίνει τίποτε το σπίτι, αλλά σιγά-σιγά μπαίνουν νερά, βγαίνει και άλλο τούβλο, και άλλο, και στο τέλος το σπίτι γίνεται ερείπιο». Και, όταν κάποιος του ανέφερε ότι μία από τις προτάσεις ήταν να ελαττωθούν οι καθιερωμένες από την Εκκλησία νηστείες, επειδή ο κόσμος δεν τις κρατάει, ο Όσιος είπε:…

«Αν κάποιος είναι άρρωστος και δεν μπορή να κρατήση την νηστεία, αυτός είναι δικαιολογημένος αν φάη. Αν δεν είναι άρρωστος, αλλά από αδυναμία έφαγε, να μετανοήση, να πη: «Ήμαρτον». Δεν θα τον κρεμάση ο Χριστός. Αν μπορή να κρατήση την νηστεία, να την κρατήση. Αν όμως οι περισσότεροι δεν κρατάνε τις νηστείες, κι εμείς πάμε να τις καταργήσουμε, για να αναπαύσουμε τους περισσότερους, είναι σαν να ευλογούμε τις αδυναμίες τους, τις πτώσεις τους. Με ποιο δικαίωμα να τα καταργήσουμε όλα αυτά; Και που ξέρουμε; Μπορεί η επόμενη γενεά να είναι πιο καλή και να κρατήση την ακρίβεια».

Ο Πατήρ Παίσιος ήταν με την ορθή έννοια ζηλωτής των πατερικών παραδόσεων. Σε θέματα πίστεως δεν έκανε συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Στην ζωή του εφάρμοζε την ακρίβεια όχι μόνον εξωτερικά, αλλά περισσότερο εσωτερικά, από θείο ζήλο. Όταν έλεγε την γνώμη του για ένα θέμα, και μάλιστα εκκλησιαστικό, μιλούσε με διάκριση ζυγίζοντας τα λόγια του με ζυγαριά ακριβείας. Και, όταν είχε μπροστά του έναν αδύναμο άνθρωπο, έδινε πάλι με ακρίβεια, σαν καλός ιατρός, το κατάλληλο φάρμακο. Είχε ποτισθή από τον φόβο του Θεού, και γι΄ αυτό έμπαινε στο βάθος του νόμου του Θεού. Ήταν όλος αγάπη και «σπλάχνα οικτιρμών», και γι΄ αυτό δεν γνώριζε απλώς τους Κανόνες της Εκκλησίας, αλλά γνώριζε εκ πείρας ότι η Εκκλησία είναι μάνα, και οι Κανόνες της έχουν σπλάχνα μητρικά.

Απόσπασμα από το βιβλίο: «Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης», έκδοση Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» Σουρωτή Θεσσαλονίκης 2015
 

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.