Εισήλθαμε στην περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μια περίοδος η οποία είναι ορόσημο και η πιο σημαντική στην πορεία του εκκλησιαστικού έτους, καθώς και στη ζωή ενός χριστιανού.

Μια περίοδος που χαρακτηρίζεται από αγώνα, θυσίες, κόπους, λύπη για τις αμαρτίες μας αλλά και εντονότερη προσπάθεια μετανοίας και καθαρισμού της ψυχής μας από τα πάθη και τις αδυναμίες μας.

Η περίοδος αυτή, που ξεκινά από το απόγευμα της Κυριακής της Τυρινής με τον κατανυκτικό Εσπερινό μέχρι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, είναι γεμάτη από εκκλησιαστικές ακολουθίες που βοηθούν τον πιστό στην κατάνυξη και την προσευχή, όπως είναι τα Μεγάλα Απόδειπνα, οι Θείες Λειτουργίες των Προηγιασμένων Δώρων, οι Κατανυκτικοί Εσπερινοί των Κυριακών, ο Μεγάλος Κανόνας και οι Χαιρετισμοί της Παναγίας μας.νίκα
Αξιοσημείωτο είναι πως τις Κυριακές αυτές τελείται η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου ενώ τα Σάββατα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Σε όλες αυτές τις ακολουθίες δεσπόζουν τα υπέροχα τροπάρια του Τριωδίου τα οποία μυούν τον εκκλησιαζόμενο στην κατάνυξη ακόμα περισσότερο. Τα νοήματα των ιερών ύμνων, φωλιάζουν στην καρδιά του πιστού δίνοντάς του κουράγιο και δύναμη στον προσωπικό του αγώνα.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, λοιπόν, θεωρείται ως ένα στάδιο.Εξ’ού και οι ευχές «Καλό Στάδιο» «Καλόν αγώνα» που δίνουμε ο ένας στον άλλο στην αρχή αυτής της περιόδου. Ένα στάδιο, με δύσκολα «αγωνίσματα» που πρέπει να φέρουμε εις πέρας, ο καθένας μόνος του,  για να κερδίσουμε και να πάρουμε το «μετάλλιό» μας. Τα «αγωνίσματα» είναι προσωπικά για τον καθένα μας – πέρα από το καθωρισμένο σε όλους «αγώνισμα» της νηστείας και εναπόκεινται στην δική μας προσπάθεια να τα νικήσουμε. Ο ιερός υμνογράφος στο όμορφο και συνάμα δυνατό τροπάριο των Αίνων του Όρθρου της Κυριακής της Τυρινής, μας πληροφορεί για αυτό το «στάδιο» που μόλις έχει ανοίξει και με ποια «όπλα» πρέπει να βγούμε να αγωνιστούμε:

Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς Νηστείας ἀγῶνα, οἱ γὰρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται, καὶ ἀναλαβόντες τὴν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ, τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα, ὡς τεῖχος ἄῤῥηκτον κατέχοντες τὴν Πίστιν, καὶ ὡς θώρακα τὴν προσευχήν, καὶ περικεφαλαίαν τὴν ἐλεημοσύνην, ἀντὶ μαχαίρας τὴν νηστείαν, ἥτις ἐκτέμνει ἀπὸ καρδίας πᾶσαν κακίαν. Ὁ ποιῶν ταῦτα, τὸν ἀληθινὸν κομίζεται στέφανον, παρὰ τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως.

 Με πανοπλία μας  το Σταυρό, με τείχος την Πίστη, με θώρακα την Προσευχή, με περικεφαλαία την ελεημοσύνη – μια από τις μεγαλύτερες αρετές – και με όπλο την νηστεία – η οποία βγάζει από την καρδιά του ανθρώπου «πάσαν κακίαν» μας προτρέπει ο ιερός υμνογράφος να βγούμε να αγωνιστούμε στο στάδιο αυτό της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Αλλά επειδή δεν αγωνιζόμεθα χωρίς κάποιο έπαθλο, ο υμνογράφος τελειώνει το τροπάριο αυτό με την υπόσχεση ότι όσοι κάνουν όλα αυτά θα λάβουν από τον Παμβασιλέα Χριστό την ημέρα της Κρίσεως τον «αληθινόν στέφανον».

Μεγάλο αυτό το έπαθλο, μεγάλη αυτή η ανταμοιβή! Αξίζει να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις  -στο μέτρο του δυνατού βεβαίως- και να είμαστε σίγουροι ότι στο τέλος θα λάβουμε από τον Κύριο το στεφάνι της νίκης και θα ακούσουμε την φωνή Του να μας λέει:  εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ!· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου.

κεριά

Δημήτριος Γιαλούρης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.