Ένας Πέρσης ευγενής συνελήφθη αιχμάλωτος.

Ο Μέγας Αλέξανδρος διέταξε να τον μεταχειρίζονται καλά και να μην του λείψει τίποτα. 

Κατόπιν, τον κάλεσε μπροστά του και του μίλησε με ευγένεια και καλοσύνη. Αλλά ο Πέρσης αποκρίθηκε βάναυσα και με περιφρόνηση.

Τότε ο Μέγας Αλέξανδρος είπε στους αξιωματικούς του:

-Πάρτε τον από ’δω για να μην με κάνει και θυμώσω με την αυθάδειά του. Νίκησα αυτόν τον άνθρωπο στη μάχη. Αλλά τώρα – πράγμα πολύ δύσκολο – πρέπει να νικήσω τον εαυτό μου στην πρόκλησή του.

Η ικανότητα του «λέγειν» είναι θαυμαστή όταν συνοδεύεται από την ικανότητα του «σιωπάν». Είπαν ότι η μεγαλύτερη ευγλωττία έγκειται στην τέχνη της σιωπής.

Οι ευγενέστερες και ωραιότερες ψυχές βάθυναν τις σκέψεις τους και μεγάλωσαν τα ιδανικά τους στο βασίλειο της σιωπής.

Όταν μιλάμε σπέρνουμε. Και όταν ακούμε θερίζουμε.

Η σιωπή είναι μια τέχνη. Όπως και ο λόγος.

Τον άνθρωπο τον κρίνουμε, έλεγε ο Ντα Βίντσι,

όχι μόνο από τον τρόπο που μιλάει

αλλά και από τον τρόπο που σωπαίνει.

Μην λες πάντοτε όσα γνωρίζεις.

Γνώριζε, όμως, πάντοτε όσα λες.

Μιλώντας, αρέσουμε μερικές φορές.

Ακούγοντας, αρέσουμε πάντα.

Και ο Κύριος, δεν μίλησε μόνο αλλά και σιώπησε.

Ήταν αξιοθαύμαστα όχι μόνο τα λόγια του αλλά και η σιωπή του!

Ενώπιον του Πιλάτου

“ουκ απεκρίθη αὐτῷ πρὸς οὐδὲ ἕν ρῆμα,

ὥστε θαυμάζειν τὸν ἡγεμόνα λίαν” (Ματ. 27, 14)!

 

Sgourou Stauroula

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.