της Παναγιώτας Βασιλοπούλου-βρεφοκόμου

Στους πρόποδες του Παρνασσού και πλησίον του χωριού Τιθορέα (Φθιώτιδας) είναι κτισμένη η σεβάσμια ανδρώα ιερά μονή, Παναγίας Οδηγήτριας Παρνασσού.

Τον μοναχισμό στην περιοχή του Παρνασσού τον έφεραν οι μοναχοί που κατέφυγαν εδώ, από την περιοχή της Παλαιστίνης, μετά της σφαγές των περσών, το 614μ.Χ. για αυτό και άνθησε ο μοναχισμός στην περιοχή την ευρύτερη.

Η Ιερά μονή άρχισε να κτίζεται εκ θεμελίων το 1996 με τις άοκνες προσπάθειες και των ιερό ιδρώτα των μονάχων, αλλά και με την βοήθεια πλήθους ευλαβών προσκυνητών που αγκάλιασαν το μοναστήρι.

Μόνο που οι μοναχοί τούτου του μοναστηρίου, καθώς επίσης και όλων τον ευλογημένων μονών της πατρίδας μας δεν είναι «τούτα τα κακόμοιρα παιδάκια που απογοητεύθηκαν από τα εγκόσμια και είπαν: « κάτσε να πάμε για λίγο υπνάκο, σε ένα μοναστήρι» .

Οι μοναχοί, αν ακόμα δεν το έχεις καταλάβει, είναι οι μαχητές του πνεύματος που με θάρρος, αποφασιστικότητα, ανδρεία, τόλμη, αυταπάρνηση, αυτοθυσία, υπακοή, ξενιτιά, και παρρησία, συνέλαβαν τον χριστό μέσα τους, ως την μοναδική κινητήρια δύναμης αλλαγής των πραγμάτων και των παθών δια της προσευχής.

Το κλείσιμο ενός ορθόδοξου μοναχού μέσα στο κελί του καθώς προσεύχεται, αποτελεί:
την μεγαλύτερη παγκόσμια προσφορά θυσίας στην ανθρωπότητα,
και την μεγαλύτερη βοήθεια θείας και τάχιστης επέμβασης στον άνθρωπο, διότι η προσευχή έχει την δύναμη να αλλάζει ακόμα και της βουλές του θεού.

Σε μια περιοχή όπου αγιαστήκαν από τους ασκητικούς αγώνες προγενέστερων πατέρων και αφανών ασκητών, ευδόκησε η ΚΥΡΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ να κτίσει εκ του μηδενός την ιερά αυτή μονή, και να μην μείνει στην αφάνεια το χέρι της ΜΑΝΑΣ του Θεού, που δείχνει τον δρόμο σωτηρίας σε όλες της ανθρώπινες ψυχές που θα ζητήσουν το θείο έλεος…

Σε μια εποχή όπου ως χώρα θρηνούμε την προσωπική χαμένη αθωότητα!
Σε μια εποχή όπου υπογράφουμε, σύμφωνα συμβίωσης ομοφυλοφίλων!
Σε μια εποχή που νομιμοποιείται κάθε λογής αμαρτία…
Σε μια εποχή όπου τα παιδιά μας αναπαράγουν καθημερινός την βία, που είδαν στα πρότυπα τους !
Σε μια εποχή που τα λείψανα αγίων, δεν αποτελούν πια πρότυπο και της δίκης μας αναστάσεως, διότι είναι ειδωλολατρία να τα προσκυνάς…
Σε μια εποχή που οι εικόνες στα ελληνικά σχολεία είναι και αποτελούν το πρόβλημα της παιδείας μας ,για αυτό ας της κατεβάσουμε δια νόμου!

Σε μια εποχή που δεν πιστεύεις πια, το «εστί δίκης οφθαλμός ον τα πάντα οράν» αλλά σκάφτεσαι ποιόν δικηγόρο θα ακριβοπληρώσεις για να αθωωθείς…
Σε μια εποχή που αν κάθε οικογένεια, δεν έχει το δικό της ψυχολόγο πως και από πού θα βοηθηθεί για να ξεπεράσει τα προβλήματα της;
Σε μια εποχή, που νομιμοποιούνται οι εκτρώσεις και που η ομοφυλόφιλοι αγαπούν και λατρεύουν τα παιδιά και δια νόμου και αυτοί οφείλουν και δικαιούνται να υιοθετούν ένα παιδάκι…
Σε μια εποχή όπου οι νέοι δεν παντρεύονται λόγω κρίσης ή λόγω απιστίας; Οι νέοι πια καλά περνούν με το ελεύθερο σύμφωνο συμβίωσης! Για ποιό λόγω να αναλάβουν την ευθύνη ενός μυστηριακού γάμου, που απαιτεί θυσία, προσφορά και διακονία; Η οικογένεια απαιτεί και προσωπική θυσία ξέρεις…

Σε μια εποχή που λογίζεσαι θρησκόληπτος ,γιατί η θρησκεία καλή είναι αλλά η ομολογία πίστης και η εμμονή σε αυτή δεν βοηθάει και τόσο ….
Σε μια εποχή που δεν υπάρχει στην ιστορική πραγματικότητα των θρησκειών θρησκεία τέτοια, που να συγχωρά τον εχθρό και να μην θέλει να κάνει κακό στον αντίπαλο…

Σε μια εποχή που η αχαριστία στα ιδανικά, στα όσια, στα ιερά και τα σεβάσμια, στην αξιοπρέπεια, την αξιοκρατία, την αγάπη, την ομοψυχία, την ενότητα, τον πατριωτισμό- δεν χάθηκαν αλλοιώθηκαν μελετημένα- και σκόπιμα για να ξεχάσουμε ότι είμαστε απόγονοι του Βυζαντίου που έπεσε από τα πάθη μας…

Σε μια εποχή που δειλιάζουμε να ομολογούμε, ότι «από τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά», στεκόμαστε ασκλάβωτοι και όρθιοι για να διαπραγματευόμαστε πια, αν χρειάζεται ο Σταυρός πάνω στην ελληνική σημαία, γιατί προκαλεί και αυτός και πρέπει να συγχρονιστούμε…

Πόσο να πουλιέται άραγε η δύναμη ενός θεού που αφήνεται να εμπαίζεται, γιατί «αν αργά βαδίζει ο Χριστός», δεν περιμένει την δική μας ατολμία για να προστατέψει ένα έθνος που όποια πέτρα και αν σηκώσεις, από κάτω θα βρεις « κόκαλα αγίων και μαρτύρων».
Υπήρχαν και άλλες εποχές δύσκολες, μα αν θεωρώ τούτη εδώ ακόμα δυσκολότερη είναι ότι η ψυχή του Έλληνα δεν ανέχεται κλωνοποίηση… εμπαιγμό, ειρωνεία, αναισχυντία, υποδούλωση, εξαθλίωση, κατάντια, υποκρισία, ψευτιά και υπουλότητα στην σκέψη.
Γνωρίζεις Πόσο να πουλιέται άραγε, αν πουλιέται και γιατί ΟΧΙ η Παναγία οδηγήτρια Παρνασσού;

Μήπως φερθήκαμε αχάριστα ως λαός και δεν προσκυνήσαμε την οδηγήτρια, που οδήγησε το έθνος στην λύτρωση κάποτε και στην λευτεριά;
Και μείναμε φτωχή από αγάπη στον πλησίον και ακόμη ποιο φτωχή από αγάπη στους φίλους του θεού, διότι μας κακοφάνηκε που υποδεχτήκαμε και υποδεχόμαστε κάθε Άγιο με τιμή αρχηγού κράτους!

Και όμως κάποτε μεσολάβησε και έδωσε μάχες για την ελευθερία σου η ΟΔΗΓΟΣ!
Και όμως εκεί πάνω ψηλά στους πρόποδες του Παρνασσού στέκεται εύοσμος θρόνος της οδηγήτριας Παναγίας που χαμογελά σε όσους υπερασπίζουν το γιό της!

Οδηγεί σταθερά τα βήματα δικαίων και αδίκων, νομοθετών και ασεβών, ομολογητών και υβριστών, ευθέων αλλά ύπουλων και δολίων, ειλικρινών αλλά και υποχθονίων, γιατί όπου υπέγραψε ΕΚΕΙΝΗ να γίνει σπίτι της, παλάτι ταπεινώσεως και μοναστήρι της, βασίλειο και ενότητα ομοψυχίας « ίνα ακαταπαύστως δοξάζεται το πάναγνο και πάνσεπτο όνομα της », εμείς ντραπήκαμε να υπογράψουμε ότι η αρετή, δεν αποτελεί πια αξία διαπραγματεύσιμη!
Και έτσι αποτυγχάνουμε παταγωδώς γιατί αντί να βάλουμε μπροστά εις πάντα, και δια πάντα την οδηγό τοποθετήσαμε τους εαυτούς μας αρχηγούς και χτίσαμε Βαβέλ….
Πόσο να πουλιέται άραγε η Παναγία οδηγήτρια Παρνασσού, που κρατά το έθνος στα χέρια της;

Νταλιάρης Γιώργος

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.