Ο Γερο Γεώργης ερχόταν συχνά στο μοναστήρι για να διανυκτερεύση και να λειτουργηθή, και είχαμε ευκαιρία να γνωρίσουμε την σοφία, την απλότητα, την ευλάβεια και την μεγάλη αγάπη που τον χαρακτήριζαν -γνωρίσματα του αληθινά πνευματικού ανθρώπου.

Ήταν το έτος 1979, δύο χρόνια αφότου ανέλαβα καθήκοντα ηγουμένου σε ένα από τα πλέον πολυπαθή μοναστήρια του Άθωνα, όταν ο Γερο-Γεώργης μας επισκέφθηκε την παραμονή της μνήμης του Αγίου Γεωργίου. Κεκοπιακώς, περίλυπος και απαρηγόρητος μου ανακοίνωσε την αιτία της στενοχωρίας του. Ο καιρός εμπόδισε το καράβι να φέρη ψάρια για την πανήγυρι και έτσι δεν θα είχε να φιλέψη τους πανηγυριστές του Κελλιού και να τιμήση τον Άγιο.

Τότε, του προσφέραμε όσα ψάρια έτυχε να έχουμε για την εορταστική τράπεζα της μονής. Και εκείνος τα δέχθηκε, γονάτισε μπροστά στην πύλη της μονής, ευχαρίστησε και ευχήθηκε. Αμέσως μετά την αναχώρησή του, και ενώ δεν είχε διασχίσει τα όρια της μονής, κατέφθασε ο μ. Γ. και έφερε ψάρια, που είχε μόλις πιάσει από την Καληάγρα, για να τα προσφέρη ευλογία —ακριβώς τόσες μερίδες, όσες είχαμε δώσει στον Γερο-Γεώργη. 

Όταν τις επόμενες μέρες ο γέροντας ήρθε πάλι να ευχαριστήση, άναψε κερί στην Μεταμόρφωση και ευχήθηκε να μη λείψη τίποτε από το Κοινόβιο.

Άλλοτε, είχε στείλει ο ίδιος έναν άγνωστο φτωχό, για να πάρη ελεημοσύνη από την μονή. Τότε, που το μοναστήρι περνούσε την πιο δύσκολη ίσως περίοδο της ζωής του μετά από μεγάλο διάστημα λειψανδρίας και λεηλασίας, έτυχε να βρίσκωνται όχι πάνω από εκατό δραχμές στο ταμείο. 

Ο επίτροπος της μονής διαμαρτυρήθηκε, αλλά τελικώς τα χρήματα δόθηκαν με την πεποίθηση ότι η ελεημοσύνη θα ελκύση το έλεος του Θεού. Όταν ο φτωχός αναχώρησε, ένας άγνωστος προσκυνητής με ζήτησε στο πορταρίκι και παρέδωσε βιαστικός ένα φάκελο. Περιείχε χίλιες εκατό δραχμές! Εντυπωσιασμένος από το ποσό, αφαίρεσα τις εκατό δραχμές και έστειλα έναν αδελφό να τρέξη πίσω από τον φτωχό για να του προσφέρη και τούτο το περίσσευμα.

Συνειδηποποιήσαμε τότε πόσο ταχεία είναι η ανταπόδοση της Παναγίας. Αλλά, όταν ο ίδιος ο Γερο-Γεώργης έφθασε το Σάββατο για να λειτουργηθή, χωρίς να έχει πληροφορηθή από κάποιον για τα γενόμενα, με πλησίασε όλο χαρά και μου είπε: «Είδες, όταν δίνη το ένα χέρι, η Παναγία προσφέρει πενταπλάσια στο άλλο».

Η τελευταία φράση που μου είπε κατά την τελευταία επίσκεψή του στο μοναστήρι ήταν «Καλή αντάμωση. Τώρα δεν θα ξαναιδωθούμε». 

Καλή αντάμωση στην άνω Ιερουσαλήμ.

Με την ευχή του. 

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.