Όταν μπαίνω σε κανένα ερημοκκλησάκι σκέπτομαι, εάν αυτοί, οι τοίχοι θα μπορούσαν να μιλήσουν, θα μας έλεγαν πόσοι επήγαν εκεί καταθλιμμένοι και βγήκαν παρηγορημένοι. 

Εξουθενωμένοι και βγήκαν με δύναμη. Γονατισμένοι και βγήκαν όρθιοι!

Πόσα δάκρυα εκεί σκουπίστηκαν, πόσα πρόσωπα άλλαξαν και από θρήνου πρόσωπα, έγιναν πρόσωπα ειρήνης σ’ αυτά τα ερημοκκλησάκια!

Βρίσκεις εκεί μια ζεστασιά, που δεν την έχουν οι δωρικοί κίονες.

Τσιριντάνης  

Sgourou Stauroula
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.