Του επισκόπου Αυγουστίνο (απομαγνητοφωνημένη ομιλία, η οποία έγινε στον ι. ναό Αγ. Δημητρίου πόλεως Θεσσαλονίκης την 8-1-1989)

Πιστός λαός περιμένει από μας κήρυγμα, αλλά τι να πω και τι να λαλήσω; Σήμερα, αγαπητοί μου, δεν χρειάζονται κηρύγματα· χρειάζονται δάκρυα.

Ζούμε στην πιο σκοτεινή περίοδο της ανθρωπότητος. Έρχεται - ήρθε ο αντίχριστος! Τα βήματά του γιγαντιαία, η φωνή του βραχνή, οι κήρυκές του πολλοί.

Σημεία πολλά παρουσιάζονται· σημεία «εν ηλίω» (Λουκ. 21,25) με καύσωνες, σημεία στη θάλασσα, σημεία σε ποταμούς, σημεία στα έγκατα του πλανήτη με τρομερούς σεισμούς. Και το 666 σημείο είνε. Δεν είνε τυχαία γεγονότα αυτά· είνε προειδοποιήσεις για το τέλος.

Αλλά περισσότερο από αυτά εγώ βλέπω κάτι άλλο. Βλέπω εκείνο που προέβλεψε ο απόστολος Παύλος (βλ. Β΄ Τιμ. 3,1-5). Και το σημείο αυτό είνε η ηθική διαφθορά. Δεν θα κάνω επισκόπησι της παγκοσμίου κονίστρας· θα περιορισθώ στη μικρή αυτή γωνιά που κατοικούμε. Ας ρίξουμε μια ματιά στην Ελλάδα την πατρίδα μας· μας ενδιαφέρει ο οίκος μας, όπου βρίσκονται οι τάφοι των προγόνων μας.

Τι ήταν άλλοτε η Ελλάς; Άστρο φωτεινό, που έλαμπε με τις επιστήμες και τις αρετές των παιδιών της. Τι ήταν παρακαλώ το 1821, όταν εκείνοι οι ήρωες φώναζαν «Ελευθερία η θάνατος»; Τι ήταν το 1940, όταν εκείνοι οι ήρωες θάμπωσαν την ανθρωπότητα με το «Όχι»; Τι ήταν τότε η Ελλάς, και τι είνε σήμερα; Σήμερα είνε ένα άστρο που σβήνει, ψυχορραγεί, –ο Θεός να φυλάξη– εξαλείφεται!
Πολλά είναι τα σημεία της καταπτώσεως. Από παράδειγμα προς μίμησιν γίναμε παράδειγμα προς αποφυγήν μ᾽ αυτά που μας συμβαίνουν. Αν ρίξουμε μια ματιά, θα δούμε τα σημεία της παρακμής. Ποια είναι αυτά; Ιδού μερικές συγκρίσεις.

Άλλοτε, που δεν υπήρχαν σχολεία και πανεπιστήμια κ᾽ οι Έλληνες κατοικούσαν σε καλύβες, στις καλύβες κατοικούσαν άγγελοι, ενώ τώρα στα μέγαρα τι κατοικούν;… Τότε υπήρχε σέβας στο Θεό. «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου» (Ψαλμ. 110,10). Ανέφεραν το όνομα του Χριστού μας, της Παναγίας, των αγίων με δέος και δάκρυα. Δεν υπήρχε κανείς βλάσφημος, δεν ακουγόταν ούτε μία βλασφημία. Τώρα; Όπου σταθής, ακούς φρικτές βλασφημίες από μικρούς και μεγάλους.

Κ᾽ είναι μικρό κακό η βλασφημία; Κολοσσιαίο αμάρτημα. Βλαστημάς; ούτε άνθρωπος, ούτε θηρίο, ούτε ζώο, ούτε σατανάς είσαι· ο σατανάς δε βλαστημάει, τρέμει εμπρός στο Θεό. Και όμως η χώρα μας έχει ρεκόρ στις βλαστήμιες. Τρομερό σημείο για την πατρίδα μας, που οι αρχαίοι Αθηναίοι κατεδίκασαν το Σωκράτη με την υπόνοια ότι δεν σέβεται τους θεούς.

Άλλο σημείο συγκρίσεως είναι ο εκκλησιασμός. Οι πρόγονοί μας δεν έλειπαν από την εκκλησία. «Ως αγαπητά τα σκηνώματά σου, Κύριε των δυνάμεων. επιποθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου» (Ψαλμ. 83,1-3). Ήταν όλοι στο ναό, πλην ασθενών και γερόντων. Στην τουρκοκρατία, που δεν χτυπούσαν καμπάνες, και χωρίς αυτές όλοι ήταν εκεί. Με καμπάνες τώρα, που ακούγονται χιλιόμετρα μακριά, οι Έλληνες δεν εκκλησιάζονται. «Στού κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα».

Από τους εκατό Χριστιανούς δύο μόνο εκκλησιάζονται. Οι ενενηνταοχτώ που είναι; Εμένα ρωτάτε; Ρωτήστε τα κέντρα της διαφθοράς, που φύτρωσαν σαν μανιτάρια στον αγρό μας κ᾽ είνε γεμάτα ως τις πρωινές ώρες. Έτσι εκφυλίζεται η νεολαία και γι᾽ αυτό απουσιάζει από την .Εκκλησία του Χριστού.

Χθες ένας γέροντας ενενηνταπέντε ετών μου είπε το εξής. Κάποτε ο πατέρας μου δεν πήγε Κυριακή στην εκκλησία, κι ο ο παππούς μου τον επέπληξε· ―Γιατί δεν ήρθες; –Να, είμαι άρρωστος…, προσπάθησε να δικαιολογηθή. Την άλλη Κυριακή τα ίδια. Τότε ο παππούς του είπε· ―Θα φύγης από το σπίτι· αλειτούργητο άνθρωπο δεν θέλω εδώ μέσα! Τον έδιωξε.

Τρίτο σημείο είναι η οικογένεια. «Τίμιος ο γάμος εν πάσι και η κοίτη αμίαντος» (Εβρ. 13,4). Άλλοτε κάθε σπίτι ήταν και μια εκκλησία. Γάλλος περιηγητής τον καιρό του ᾿21 έφτασε μέχρι τα ορεινά του Μοριά και φιλοξενήθηκε σε μια καλύβα. Καρέκλα να καθήσουν δεν είχαν, όταν όμως νύχτωσε, ο πατέρας (με εφτά παιδιά) λέει· ―Γονατίστε. Γονάτισαν όλοι και άρχισαν προσευχή. Ένας είπε το «Βασιλεύ ουράνιε», άλλος το «Άγιος ο Θεός…», ο μικρός έλεγε το «Κύριε ελέησον…», ο μεγαλύτερος το «Πάτερ ημών», άλλος το «Πιστεύω» κ.λπ.. Τέλος ειρηνικοί κι αδελφωμένοι πήγαν για ύπνο. Τότε ο ξένος σκέφτηκε· ―Να γιατί αυτός ο τόπος αντέχει. Οικογένεια που τα μέλη της προσεύχονται, διάβολος δεν την αγγίζει.

«Πέφτω κάνω το σταυρό μου,
άγγελο έχω στο πλευρό μου…».
Δείξτε μου τώρα σπίτια που προσεύχονται οικογενειακώς. Σπάνιο πράγμα.

Ένα άλλο σημείο καταπτώσεως είνε τα διαζύγια. Παλαιότερα διαζύγιο δεν υπήρχε, μόνο το φτυάρι του νεκροθάφτη χώριζε το αντρόγυνο. Τώρα, με τους νόμους που ψήφισε η Βουλή (αυτόματο, συναινετικό διαζύγιο, αποποινικοποίησις της μοιχείας κ.α.), άνοιξε μεγάλη πόρτα στην αμαρτία. Τα δικαστήρια είνε πλέον φάμπρικες που βγάζουν διαζύγια. Στην Αθήνα τα διαζύγια, από μηδέν που ήταν, έφτασαν τριάντα τοις εκατό (30%)· μέσα στους τρεις γάμους ο ένας διαλύεται!

Αλλάξαμε και το λεξιλόγιο. Πρώτα η ανδροχωρίστρα ήταν απαράδεκτη, την ωνόμαζαν πόρνη. Τώρα η πόρνη λέγεται «φιλενάδα». Ο άντρας που χώριζε τη γυναίκα του και πήγαινε με άλλη λεγόταν μοιχός. Τώρα αυτός που αλλάζει γυναίκες θεωρείται αξιοζήλευτος, «λεβέντης»! Ζη κανείς αναιδέστατα ενώπιον πάντων και επευφημείται από πλήθη λαού που τον ραίνει με άνθη. Πως άλλαξε το γένος μας!
Αυτά τα λέω έξω από κόμματα. Δεν ανήκω σε κόμματα. Λέω την αλήθεια σε όλους, προς τα άνω και προς τα κάτω.

Θέλετε κι άλλο σημείο; Ω, εδώ τώρα, με συγχωρείτε, θα σας πικράνω. Διότι και από σας πολλοί είστε δολοφόνοι! ―Δολοφόνοι εμείς; θα πήτε, που πάμε στην εκκλησία κι ανάβουμε κεράκι κι ακούμε κηρύγματα και κάνουμε τα χρέη μας, εμείς δολοφόνοι; Ναί, δολοφόνοι! Ποιοί και πόσοι είνε δολοφόνοι; Εμένα ρωτάτε; Ρωτήστε τη στατιστική υπηρεσία και θα σας πη, ότι κάθε χρόνο με τις εκτρώσεις σφάζονται 400.000 έμβρυα – άνθρωποι! Γι᾽ αυτό έχουμε τα λιγώτερα παιδιά στα Βαλκάνια και η Τουρκία θα μας πνίξη. Πρώτα σε 100 θανάτους είχαμε 200 – 300 γεννήσεις. Τώρα οι Ελληνίδες δεν γεννούν. Ρωτάς πόσα παιδιά έχουν και σού λένε στερεοτύπως· δύο, δύο, δύο… Οι γεννήσεις είνε λιγώτερες από τους θανάτους. Το έθνος σβήνει. Αυτό είνε έγκλημα, σωστή γενοκτονία.

Αρκούν αυτά που σας είπα για να γίνη σύγκρισις. Εγώ θεωρώ την ηθική σήψι ως το μεγαλύτερο σημείο των καιρών. Την προφήτευσε ο απόστολος Παύλος λέγοντας· «Εν εσχάταις ημέραις… έσονται οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, …ανόσιοι, …διάβολοι, ακρατείς, …φιλήδονοι μάλλον η φιλόθεοι…» (Β΄ Τιμ. 3,1-5).

Κι όλα αυτά διότι λησμονήσαμε το Θεό. Και όχι μόνο τον λησμονήσαμε, αλλά και τον βλασφημήσαμε και τον σταυρώσαμε. Και τώρα σκότος· κρίσις πολιτική, κρίσις στρατιωτική, κρίσις οικονομική, κρίσις εμπορική, κρίσις εκπαιδευτική, κρίσις μεγάλη. Ιδού το αποτέλεσμα· η Ελλάς έφτασε σε αδιέξοδο.

Τι θα γίνη; δεν υπάρχει διέξοδος; Υπάρχει! Πως μπορεί να λάμψη πάλι στην Ελλάδα το φως του Ευαγγελίου, το φως του Χριστού μας;

Μία λέξις! δε χρειάζονται πολλά λόγια. Ω αν με βοηθούσε Πνεύμα άγιο, αυτή η λέξις να φυτευθή στην καρδιά μου και στις καρδιές όλων σας! Είνε αυτό που λέει σήμερα το ευαγγέλιο, η πρώτη λέξι που κήρυξε ο Χριστός· «Μετανοείτε» (Ματθ. 4,17). Τίποτε άλλο δεν χρειάζεται. Μετανοείτε, Έλληνες! Μετανοείτε γονείς, πάψτε να εγκληματήτε· μετανοείτε εκπαιδευτικοί, επιστρέψτε στις ρίζες της παιδείας μας· μετανοείτε δικασταί, μετανοείτε στρατιωτικοί, μετανοείτε βουλευταί, μετανοείτε υπουργοί και πρωθυπουργοί και πρόεδροι δημοκρατίας.

Η ώρα είναι δώδεκα παρά πέντε. Μικρή διορία έχουμε. Εάν μετανοήσουμε, η Ελλάς θα γίνη πάλι άστρο και ήλιος. Εάν εξακολουθήσουμε να κλείνουμε τα αυτιά στη φωνή του Χριστού, τότε σταματώ – δεν έχω καρδιά να μιλήσω· τότε περιμένετε μεγάλα δεινά! έρχεται οργή Θεού. Δεν προχωρώ περισσότερο, αλλά ταπεινά παρακαλώ· Παναγία Δέσποινα, που τόσες φορές προστάτευσες το έθνος μας, άγιε Δημήτριε μυροβλύτα, άγιε Γεώργιε τροπαιοφόρε, άγγελοι και αρχάγγελοι, ποιήσατε πρεσβείαν εις το ελεηθήναι και σωθήναι ημάς· αμήν.

Και εγώ διακηρύττω από τη θέσι αυτή· Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ζη και βασιλεύει, εις πείσμα των αθέων και των απίστων, που κι αυτοί μια μέρα θα κάμψουν το γόνυ μπροστά του και θα ομολογήσουν· «Εις άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός· αμήν» (Φιλ. α΄ : 11).

….Ως επίσκοπος σας ευλογώ. Ευλογώ τα σπίτια σας, τις οικογένειές σας, τις εργασίες σας, και εύχομαι ο Θεός διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου να είναι πάντα μαζί σας· αμήν.

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.