Από τον βίο της αγίας Συγκλητικής

Η αγία Συγκλητική, πέρα από τις άλλες αρετές που είχε, δεν αμελούσε και το σωτήριο φάρμακο του σώματος, τη νηστεία.

Τόσο την αγαπούσε, ώστε θεωρούσε πως τίποτε δεν είναι ισάξιό της και ότι αυτή είναι ο φύλακας και το θεμέλιο των άλλων αρετών. Αν τύχαινε ποτέ από ανάγκη να φάει περισσότερο από το συνηθισμένο, πάθαινε το αντίθετο από εκείνους που τρώνε· χλώμιαζε δηλαδή το πρόσωπό της και αδυνάτιζε το σώμα της. Όπως λοιπόν από τα φουντωμένα δέντρα κόβουν τα άκαρπα κλαδιά, έτσι και αυτή πάντοτε, κάθε αγκάθι που φύτρωνε στον νού της, το έκοβε με τη νηστεία και την προσευχή.

Και αν κάποιο από αυτά μεγάλωνε λίγο, το καταπολεμούσε με διάφορους τρόπους, ταλαιπωρώντας με κάθε λογής κόπους το σώμα.Όποτε δηλαδή ο έχθρός άρχιζε να την πολεμά, αυτή καλούσε πρώτα με την προσευχή τον Κύριό της βοηθό στη μάχη, και έπειτα χρησιμοποιούσε ως όπλο εναντίον του εχθρού τη σκληρή άσκηση: έτρωγε ψωμί από πίτυρα, και αυτό με εγκράτεια και με μέτρο· πολλές φορές δεν έπινε καθόλου νερό, και αντιστεκόταν με δύναμη στον ύπνο, πλαγιάζοντας καταγής.

Όταν με τα μέσα αυτά νικιόταν ο εχθρός, τότε και αυτή χαλάρωνε λίγο την τόσο σκληρή άσκηση. Αυτό το έκανε για να μη φτάσουν τα μέλη του σώματος της σε πλήρη εξάντληση και κινδυνέψει, γιατί κάτι τέτοιο σημαίνει ήττα. Αν δηλαδή τα όπλα πέσουν, ποια ελπίδα έχει πλέον στον πόλεμο ο στρατιώτης;

Ορισμένοι εξαντλούνται με την υπερβολική και χωρίς διάκριση ασιτία, δίνοντας έτσι στον εαυτό τους καίριο χτύπημα και, παρατώντας τον αντίπαλο, εξοντώνουν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Η αγία όμως δεν ενεργούσε έτσι, αλλά όλα τα έκανε με διάκριση: τον εχθρό τον πολεμούσε σφοδρά με την προσευχή και την άσκηση, για τη γαλήνη ωστόσο της ψυχής της φρόντιζε το σώμα.

Κάτι ανάλογο κάνουν και οι ναυτικοί. Αυτοί, όσο διαρκεί η κακοκαιρία και η τρικυμία, μένουν νηστικοί και με όλη τους την τέχνη αντιπαλεύουν τον κίνδυνο που έχουν μπροστά τους. Όταν πλέον πάψει η θαλασσοταραχή, τότε ξεκουράζονται κάπως από τους κόπους και φροντίζουν και για τις άλλες ανάγκες.

Ωστόσο ούτε τότε μένουν εντελώς αμέριμνοι, ούτε βέβαια πέφτουν σε βαθύ ύπνο, καθώς έχουν πείρα των περασμένων κινδύνων και προετοιμάζονται για νέους. Γιατί και αν ακόμη κόπασε η κακοκαιρία, όμως η θάλασσα παραμένει ίδια· και αν πέρασε το δυσάρεστο γεγονός, όμως άλλο τους περιμένει. Επειδή λοιπόν στη θάλασσα δεν υπάρχει σιγουριά, πρέπει να προσέχουν αδιάκοπα και να παίρνουν τα μέτρα τους.

Του αγίου Εφραίμ
Αδελφέ, να αγαπάς την εγκράτεια πάντοτε, για να ωφεληθείς πάρα πολύ· αν όμως αρχίσεις να αδιαφορεί, θα έχεις πάρα πολύ κακό κατάντημα.

Πρώτα πρώτα θα διώξεις τη χάρη του Θεού· έπειτα θα σε περιγελάσουν όσοι σε βλέπουν· τέλος, ούτε το εργόχειρό σου θα επαρκεί για τόσα έξοδα, και αυτό θα σού προξενήσει περισπασμούς, δοσοληψίες και τα επακόλουθά τους: ψέματα, αδικίες, συχνά ταξίδια και κολακείες προς τους ισχυρούς.

Όλη σου η ζωή θα είναι γεμάτη φροντίδα και η μνήμη του Θεού θα απομακρυνθεί από εσένα. Εξαιτίας όλων αυτών θα παραδοθείς τελείως στα χέρια των εχθρών σου, οι οποίοι θα σε ρίξουν στον βυθό του άδη και θα σε πάρουν μαζί τους στην αιώνια φωτιά.

Η πολυφαγία και η πολυποσία προξενούν προσωρινά ευχαρίστηση, την άλλη μέρα όμως φέρνουν αηδία και παράλυση στον λογισμό.

Τέλος και τη Τρισηλίω Θεότητi κράτος, αίνος και δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Γιώργος Λακαφώσης

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.